Koper (Cuprum) is een metaalelement, is ook een overgangselement, chemisch symbool Cu, Engels koper, atoomnummer 29. Zuiver koper is een zacht metaal met een roodoranje metaalglans wanneer het wordt gesneden en een paarsrode kleur in zijn elementaire vorm. Ductiliteit, hoge thermische en elektrische geleidbaarheid, dus de kabel en elektrische, elektronische componenten zijn de meest gebruikte materialen, kunnen ook als bouwmateriaal worden gebruikt en kunnen uit vele soorten legeringen bestaan. Koperlegeringen hebben uitstekende mechanische eigenschappen en een lage elektrische weerstand, waarvan brons en messing de belangrijkste zijn. Koper is ook een duurzaam metaal dat vele malen kan worden gerecycled zonder de mechanische eigenschappen ervan te beschadigen.
Tweewaardige koperzouten, de meest voorkomende koperverbinding, zijn vaak blauw wat betreft hun hydratatie-ionen en groen wat betreft hun chloorliganden. Ze zijn de bron van kleur voor mineralen zoals azuriet en turkoois en worden van oudsher veel gebruikt als pigmenten. De corrosie van koperen bouwconstructies produceert kopergroen (basisch kopercarbonaat). In de decoratieve kunst wordt vooral gebruik gemaakt van koper en koperhoudende pigmenten.
Koper was een van de eerste metalen die door de mens werden gebruikt. Al in de prehistorie begonnen mensen koper uit open mijnen te winnen en dit te gebruiken om wapens, gereedschappen en andere gebruiksvoorwerpen te maken. Het gebruik van koper had een diepgaande invloed op de vooruitgang van de vroege menselijke beschaving. Koper is een metaal dat voorkomt in de aardkorst en oceanen. Het kopergehalte in de aardkorst ’ bedraagt ongeveer 0,01%, en in individuele koperafzettingen kan het kopergehalte oplopen tot 3% ~ 5%. Het meeste koper in de natuur wordt aangetroffen in verbindingen die koperertsen worden genoemd.
De activiteit van koper is zwak en de reactie van ijzer en kopersulfaat kan koper vervangen. Koper is onoplosbaar in niet-oxiderende zuren.
